''Özlemin patikalarında.''
Sonbahar aylarındayız.Ve bir son bahar gününü düşünün.Maviye uzanan patikalarda ard arda düşmüşünüz yollara.
Bir sonbahar günü...Eylül ayında.Dağlarda.Patikalarda yürümek ne ince bir sanatmış.Çünkü tanımak gerekiyor her şeyi,ilk önce kendini, kişiliğini tanıyacaksın.Sonra insanları,toplu dünyayı...
Bu patikalada yürürken bazen ayaklarınız ağırlaşsa da, patikaların sonunda özgürlükle buluşacağını bilmek; bazen sizi sizden önce götürür heyecan.
Bir an hayal ediyorum.Yürüyorum...Sonra çatallanıyor patika bir başkasıyla kesişiyor.HHangi tarafa sapacağım bilemiyorum.Sonuçta bu dağlarda,tüm patikalar maviye götürür.Bazende kayalıkta biten bir uçuruma...Uçurumu değil, maviyi seçmelisin.Mavi umuttur bilesin.Ve hiç bir zaman umutsuz olma, umut herşeydir....
Yürüyüş devam ediyor.Patikalarda çiçekler görünür boy boy, renk renk ve en çok da mavi.En güzel duygu ve düşünceleri patikalarda yaşarmış insan.Patikalarda duyguları hissdersin seni yakan, insanı öldüren, insanı güldüren...
Günbatımı patikaların ucu bir başka görünür.O an, ortalığı o hüzün mavisi aldığında, kızıla çalan bulutların, dağlara yaslandığında, bir şarkı mırıldanır insan sevdiklerinden yana.Ven en güzel şarkılar, en acılı anlar, gözlerini sislendirecek türden duygular kaplar ve de ağlayamazsın, çünkü patika götürür seni !.
Sonbaharın aylarıda bir başkadır dağlarda ve patikalarda.Yürürken patikalarda o yaprakların uçması, gelip saçına konması, ya da yürürken çıkarmış olduğu ses...Artık göçüp gider mevsim kışa doğru.Doğa tüm güzelliklerini alırda gider.Saryı, maviyi, erguvanlar da...İlk kar düşer.Eteklerde seyreder önce, sonra tüm vadileri,dalları,tepeleri ve dağları bir beyazlık kaplar her yeri...Kış gelmiştir.Artık kıştır.Soğuktur.Ayazdır.Poyrazdır.Zemheridir.Soğuğ a mahçup düşer tüm topraklar,kar suyu emer ve bahara hırçın bir çocuk gibi ağlar her yer.Her yer yeşile boyanır, şelaleler akar, çiçekler fışkırır topraktan ve her yer bahar olur.Bahar en güzel kürdistan'da baharlaşırmış.Ve patikalar en iyi baharda yürünürmüş.Dört mevsimi patikalarda yaşayıp yeni mevsimler yaratanlar yani yürüyenler söyledi...
Gözrüpte doyamadığım ve hep hayalini kurduğum, anlatmaklada bitiremeyeceğim patikalar...Patikalarını kaybedenlere inat, yeni patikalar oluşturmak için tertemiz bir dünyayı yüreklerine sığdırmış umut dolu gençler, yaşıtlarımıız yürüyor bu patikalarda şimdi...
Nedir bu patikalarda insanı böyle alıp götüren?
Hiç sordunuz mu? Bu insanlar yaşıtlarımız neden patikalarda yürüyorlar?
Sormamışsanız eğer şimdi sormanın tam zamanı.
Günlük rutin hayatın dışına çıkın.Tüm bu insan trafiğinin dışına.Kendinizle baş başa kalacağınız bir ortama çıkın.Trafik sesinin olmadığı, televizyon ve tekniğin olmadığı bir yere gidin.Bir ormana ormandaki bir patikaya çıkın.Çok görmeyin bunu kendinize, sadece sıyrılın biraz yaşanan ve eksilten şehir gerçekliğinden.Özlemlerinizi tazeleyin.Umutlarınıza sarılın.Sorgulayın yaşamı, insanı, geçmiş, geleceği...Niçin,nerden,nasıl ve ne zaman geldik buralara diye sorgulayın.Ve yaşananların ve yaşanacakların neresindeyiz diye bir düşünün .... Ve yaşama öyle sarılın
Ziyaretçi: 101
Üye: 5
Toplam: 106
ToplamUye: 4584
Son Üye 
