Bingöl AB-I HAYAT Gazetesi

Bingöll ili haber ve internet sitesi-Bingol Ab-i Hayat Gazetesi :: Cevap gönder

SSS • Arama • Üye Listesi • Kullanıcı Grupları • Kayıt • • Profil • Özel mesajlarınızı kontrol etmek için giriş yapın • Giriş

Bingöll ili haber ve internet sitesi-Bingol Ab-i Hayat Gazetesi Forum Ana Sayfa » Hikaye-Roman

Cevap gönder

Kullanıcı Adı

Konu

Mesaj Gövdesi

İfadeler





Daha çok ifade görüntüle

justify right center left bold italic under line fade gradient Right to Left Left to Right Marque to down Marque to up Marque to left Marque to right

Code Quote URL Email Wep Page Flash Video Stream Real Media H-Line Remove BBcode

[quote="umudayelken12"]" ANNE, beni tanıdın mı?" 
Beni tanıdın mı?
Hani yağmur yağıyordu bir gün, aniden başlayan bir yağmur, ıslanmış, durağa sığınmıştın da seni taksime almıştım. Sohbet etmiştik havadan sudan, Kürt meselesi falan, parada almamıştım sohbetimiz hesabına; beni tanıdın mı? Sen Mehdi Bakkal beni tanıdın mı? Hani her akşam sigaramı senden alırdım, "Hep aynı saatte bitiriyorsun cigarayi be Hakkı" derdin, eğlenirdin benimle, ha, beni tanıdın mı Mehdi?
Komşular, arkadaşlar, kardeşler beni tanıdınız mı? Dama oynardık kahvede, çoğunuzu yenerdim, az içmedim çayınızı, siz, bizim kahvedekiler, beni tanıdınız mı?...
O gün görüş günüydü, 24 Eylül 1996, Görüş günü cezaevindeki en güzel gündür. Hemde en hüzünlü gün. Önce gelirler, sonra giderler...Ağır bir bulut iner koğuşlara, bir zaman kimse konuşmaz birbiriyle. Ranzalara çekilir, kendi kendimizle kalırız. O gün görüş günüydü...
Anam dolma sarmıştır muhtemel, Erkan Perişan'ın anasıda baklava açacaktı. Her ana oğluna boğazında düğümlenen ne varsa koymuş torbaya getirmiştir.
.......Üstümüze çullandılar her yandan. Coplar havada vınlıyor, kocaman kalasların indiği kafalardan oluk gibi kan fışkırıyordu. Biz orada, o koridora kıstırılmış 34 insan ve yüzlerce asker, polis, gardiyan. Nedendi bilmiyorum, nedendir kimse bilmiyordu, ama her yan kandı, arkadaşlarımı tanıyamıyordum, arkadaşlarıma bakamıyordum…..
........Sonra ayaklarımızdan sürüyerek görüş kabinlerine soktular. Yüzükoyun yere yatırdılar.Beyinlerimiz patlayana kadar vurdular orada. O kan gölünün ortasında isimler duydum, Rıdvan Bulut, Nimet Çakmak, Sabri Gümüş, Erkan Perişan, Mehmet Aslan, Cemal Çam, Ahmet Çelik, Edip Direkçi, ölmüstü, onları sürükleyip dışarı çıkarıp attılar.
Sesler iyice uzaklaştı. Gözlerim görmüyor, kulaklarım duymuyordu. Son gördüğüm çocuklarım, karım, anam, babam oldu, birkaçda arkadas. Ne arıyorlar burada diye düşündüm, ben zindanda değil miyim, onlar nasıl benim yanımda?
Hava hafif rüzgarlıydı. Ağaçlar serçe doluydu cıvıl cıvıl. Ben toprağa uzanmıştım, güneş ısıtıyordu. Anam saçlarımı okşuyordu, ben öyle hissettim. Oğlum Zindan elimden tutup kaldırmaya çalışıyordu, o daha dört yaşında, "Hadi Baba!" diyordu. "Rüzgar var, uçurtma uçuralım...".
Anacığım. Benim, yüzünde hep hüzün asılı anacığım. Benim gözü güzel, sesi güzel, içi güzel anacığım.Koynu sıcak, koynu yumuşak anacığım. Ya sen anacığım, beni tanıdın mı? 
Evinin büyük oğlu, "Seni görünce neşem geliyor" dediğin, simdi kana bulanmış saçlarını sevdiğin oğlun…Sana böyle görünmek istemezdim anacığım, bilirsin sana içim dayanmazdı. Sen beyni parçalanmış oğlunu tanıdın mı?
Necla; güzeller güzeli karıcığım, tanıdın mı beni? 
Ya Jiyan, ya Nuhat? Peki ya Zindan bebek? Onu zindanda görmüştüm ilk kez, yeni bebek kokusunu camların arkasından hayal etmiştim, burnumu sızlatmıştı, mis gibi...
Siz, beni hiç görmemiş olanlar, tanışamadıklarım, insanlık adına, insanlık ve adalet adına okuyun bu yazdıklarımı. Tanıdıklarıma tanınmaz olmuş bedenime bakın, tanıyın beni.
Diyarbakir E Tipi Cezaevi'nde yardım ve yataklıktan tutuklu Hakki Tekin'im ben.
HAKKI TEKIN'dim…..[/quote]

Seçenekler
HTML Açık
BBCode Kapalı
İfadeler Açık

	Bu mesajda HTML kullanma
	Bu mesajda İfadeleri kullanma

Orjinal Mesaj

Yazar

Mesaj

elfida

Tarih: Cum Ağu 31, 2007 12:52 am Mesaj konusu:

[b]çok güzel yaa parmaklarına saglık bunun üzerine bi yorum yapamam....çok güsel bi paylaşım devamını beklıoruzz [/b]

mahinur

Tarih: Prş Ağu 30, 2007 11:01 pm Mesaj konusu:

spas heval.

umudayelken12

Tarih: Prş Ağu 30, 2007 7:37 pm Mesaj konusu: " ANNE, beni tanıdın mı?"

" ANNE, beni tanıdın mı?"
Beni tanıdın mı?
Hani yağmur yağıyordu bir gün, aniden başlayan bir yağmur, ıslanmış, durağa sığınmıştın da seni taksime almıştım. Sohbet etmiştik havadan sudan, Kürt meselesi falan, parada almamıştım sohbetimiz hesabına; beni tanıdın mı? Sen Mehdi Bakkal beni tanıdın mı? Hani her akşam sigaramı senden alırdım, "Hep aynı saatte bitiriyorsun cigarayi be Hakkı" derdin, eğlenirdin benimle, ha, beni tanıdın mı Mehdi?
Komşular, arkadaşlar, kardeşler beni tanıdınız mı? Dama oynardık kahvede, çoğunuzu yenerdim, az içmedim çayınızı, siz, bizim kahvedekiler, beni tanıdınız mı?...
O gün görüş günüydü, 24 Eylül 1996, Görüş günü cezaevindeki en güzel gündür. Hemde en hüzünlü gün. Önce gelirler, sonra giderler...Ağır bir bulut iner koğuşlara, bir zaman kimse konuşmaz birbiriyle. Ranzalara çekilir, kendi kendimizle kalırız. O gün görüş günüydü...
Anam dolma sarmıştır muhtemel, Erkan Perişan'ın anasıda baklava açacaktı. Her ana oğluna boğazında düğümlenen ne varsa koymuş torbaya getirmiştir.
.......Üstümüze çullandılar her yandan. Coplar havada vınlıyor, kocaman kalasların indiği kafalardan oluk gibi kan fışkırıyordu. Biz orada, o koridora kıstırılmış 34 insan ve yüzlerce asker, polis, gardiyan. Nedendi bilmiyorum, nedendir kimse bilmiyordu, ama her yan kandı, arkadaşlarımı tanıyamıyordum, arkadaşlarıma bakamıyordum…..
........Sonra ayaklarımızdan sürüyerek görüş kabinlerine soktular. Yüzükoyun yere yatırdılar.Beyinlerimiz patlayana kadar vurdular orada. O kan gölünün ortasında isimler duydum, Rıdvan Bulut, Nimet Çakmak, Sabri Gümüş, Erkan Perişan, Mehmet Aslan, Cemal Çam, Ahmet Çelik, Edip Direkçi, ölmüstü, onları sürükleyip dışarı çıkarıp attılar.
Sesler iyice uzaklaştı. Gözlerim görmüyor, kulaklarım duymuyordu. Son gördüğüm çocuklarım, karım, anam, babam oldu, birkaçda arkadas. Ne arıyorlar burada diye düşündüm, ben zindanda değil miyim, onlar nasıl benim yanımda?
Hava hafif rüzgarlıydı. Ağaçlar serçe doluydu cıvıl cıvıl. Ben toprağa uzanmıştım, güneş ısıtıyordu. Anam saçlarımı okşuyordu, ben öyle hissettim. Oğlum Zindan elimden tutup kaldırmaya çalışıyordu, o daha dört yaşında, "Hadi Baba!" diyordu. "Rüzgar var, uçurtma uçuralım...".
Anacığım. Benim, yüzünde hep hüzün asılı anacığım. Benim gözü güzel, sesi güzel, içi güzel anacığım.Koynu sıcak, koynu yumuşak anacığım. Ya sen anacığım, beni tanıdın mı?
Evinin büyük oğlu, "Seni görünce neşem geliyor" dediğin, simdi kana bulanmış saçlarını sevdiğin oğlun…Sana böyle görünmek istemezdim anacığım, bilirsin sana içim dayanmazdı. Sen beyni parçalanmış oğlunu tanıdın mı?
Necla; güzeller güzeli karıcığım, tanıdın mı beni?
Ya Jiyan, ya Nuhat? Peki ya Zindan bebek? Onu zindanda görmüştüm ilk kez, yeni bebek kokusunu camların arkasından hayal etmiştim, burnumu sızlatmıştı, mis gibi...
Siz, beni hiç görmemiş olanlar, tanışamadıklarım, insanlık adına, insanlık ve adalet adına okuyun bu yazdıklarımı. Tanıdıklarıma tanınmaz olmuş bedenime bakın, tanıyın beni.
Diyarbakir E Tipi Cezaevi'nde yardım ve yataklıktan tutuklu Hakki Tekin'im ben.
HAKKI TEKIN'dim…..