Hayata Dair

25.08.2017

0 Yorum

Hayata Dair

Çocuklarımız, hayatımızdaki en önemli varlıklarımız, geleceğimiz, umutlarımız, hayatımızın en önemli parçasıdırlar. Bizi biz yapan, geleceğe umutla bakmamızı sağlayan, yaşama sevincimizumut ışığımızdırlar.

Bizler için son derece önemli olan çocuklarımızın kişilik gelişiminin büyük bir kısmı çocuk yaşta aile tarafından verilir. Çocuk; yürümek, konuşmak gibi şeylere ek olarak görgü kurallarını ilk defa aile içinde öğrenir ve uygular. “Hiç kimse iyi ya da kötü bir insan olarak doğmaz.Ebeveynlerin, çocuklarıyla olan iletişimlerine çok dikkat etmeleri ve gereken eğitimi vermek için ellerinden geleni yapmaları, çocuklarının eğitimleri, sosyal aktiviteleri için yeterince zaman ayırmaları gerekir.”

Öncelikle çocuğun;

Empati duygusunu geliştirmeleri,  toplumun diğer bireylerinin de ihtiyaç ve isteklerine duyarlı olmasını,yardımlaşmayı bilmesi ve kendisine yardım edenlere minnettarlık duyması,sadece yakın çevresine değil, uzak çevresine karşı da duyarlı ve kibar olması için,ebeveynlerin çocuklarına neyin doğru, neyin yanlış olduğunu öğretmeleri, zor durumlarla nasıl başa çıkmaları gerektiğinin anlatılması, öğretilmesi ve hepsinden önemlisi de örnek olması gerekir.

Nasıl öğretilir?

Çocukların, hem yakın çevreleriyle hem de uzak çevreleriyle sağlıklı iletişim kurabilmesi için, insanların duygu ve düşüncelerine değer verebilecek, olaylara farklı açılardan bakabilecek,insanların duygularına, düşüncelerine, yaşam tarzlarına ve haklarına saygı gösterebilecek şekilde yetiştirilmeleri gerekir.

Çocuklarınıza “hayatta en önemli şey senin mutluluğunun” değil, “hayatta en önemli şey senin başkalarınakarşıda duyarlı olman, saygı ve sevgilerini kazanman, çevrendeki diğer insanlarla beraber mutlu olabilmendir” diyerek tek önemli olanın kendisi olmadığını, kendisi dışındaki bireyleri de  düşünmesi gerektiğinin önemine vurgu yapılmalıdır.

Sadece kendilerini iyi hissettikleri zaman değil, kendilerini iyi hissetmedikleri, yorgun ve sinirli oldukları zamanlarda da kibar olmaları gerektiğini öğretilmelidir.

Çocuğunuzun örnek aldığı diğer yetişkinlere de, zamanının büyük bir bölümünü geçirdiği okulunda kiöğretmenlerine de; çocuğunuzun duyarlı ve bilinçli bir insan olmasını istediğinizi,bu nedenle de çocuğunuzun günlük hayatında ve okulunda diğer bireylere karşı duyarlı olup olmadığını sorun.

Neden önemli?

Çocuklar yardımlaşmayı ve kendisine saygı gösterenlere, yardım edenlere karşı minnettarlık duyabilmeyi öğrenmeli; çünkü araştırmalara göre bunu başarabilen insanlar diğerlerine göre daha yardımsever, eli açık, merhametli ve bağışlayıcı bireyler oluyorlar. Bu da mutluluk ve sağlığı beraberinde getiriyor.

Yardımlaşmayı öğrenmek aynı spor yapmayı veya bir enstrüman çalmayı öğrenmeye benzer, her gün, düzenli olarak alıştırma yapmak gerekir. Bu bir arkadaşına ödevinde yardım etmek de olabilir, ev işlerine yardım etmek de. Ebeveynler, çocuklarının yardımlaşma bilincini geliştirmeli ve kendisine yardım edenlere minnettarlık duymasını sağlamalıdırlar.

Çocuğunuza, günlük hayatta karşılaştığı herkese karşı kibar ve duyarlı olması gerektiğini öğretin.

Yardıma ihtiyacı olanlara yardım etmesi gerektiğini ve her zaman güçsüzün ve haklı olanın yanında olması gerektiğini öğretin. Ayrıca çocuklarımız da saygı eğitimine de özen göstermeliyiz. Çocuklarda saygı eğitiminde anne babaların tutumları çok önemlidir. Çocukların benmerkezci olduklarını biliyoruz. Benmerkezcilik, çocukların bencilce davranmalarına, hata yapmalarına neden olur. Çocuklar davranışlarının sonucunu düşünmeden hareket ederler. Kendilerini nasıl iyi hissederlerse öyle davranırlar. Çocuk için o anda korkunun gitmesi, incinme ihtimalinin ortadan kalkması, kendini daha iyi hissedebilmesi saygısız bir davranışta bulunması için yeterli bir nedendir. Davranışının iyi mi kötü mü olduğunu, uzun vadeli sonuçlarını düşünmezler.

O nedenle anne baba çocuğa doğru rehberlik yapma görevini yerine getirebilmelidir. Büyükler rehberlik rolünü doğru üstlenebilirlerse çocuk hayatı tanır; nerede, nasıl davranacağını öğrenir. Aileler saygısızlık, haksızlık yapan çocuğa mutlaka müdahale etmelidirler fakat bunu çocuğa konuyla ilgili farkındalık kazandırarak, yaptığının neden yanlış olduğunu anlatarak yapmalıdırlar. Çocuğun saygısızlık yapmayı bir yöntem haline getirmemesi, alışkanlık edinmemesi için çaba göstermek gerekir.

Aileler çocuğa saygının sınırlarını iyi çizmeli; nerede, ne yapılacağını öğretmelidir. Gülünecek yerde gülünecek, ağlanacak yerde ağlanacak, saygı gösterilecek yerde saygı gösterilecek gibi zaman kavramını iyi öğretmek gerekir. İnsanın kişilik gelişiminde sosyal sınırları çizebilmek çok önemlidir.

Bazı insanlar teşekkür etmeyi ve özür dilemeyi zayıflık olarak görürler. Sürekli haklı olduklarını savunma çabası içindedir. Bu davranışın arkasındaki dinamiği araştırdığımızda şunu görürüz: Kendilerinde birtakım eksiklikler gören insanlar kontrolü başkalarına bırakmamak için sürekli haklı olduklarını kanıtlamaya çalışırlar, bu davranışta sürekli hata yapmalarına neden olur, o nedenle hata yapıldığın da özür dilemenin normal bir davranış olduğunuz hatayı kabullenmek açısından bir erdem olduğunu çocuklarımıza öğretmemiz gerekir. Çocuklarımızın davranışlarını şekillendiren biz ebeveynler çocuklarımızın sağlıklı birey olarak yetiştirmemiz gerekir “Çocuklarımız geleceğimizdir” unutmayalım.

Sevgiyle kalın…

 

 

 

 

 

 

 

 


Bir önceki yazımız olan

Bingöl'de Polisler Sokağa İndi

başlıklı makalemizi de okumanızı öneririz.

İlgili Terimler : , ,

YORUMLAR

Yorum yapabilmek için giriş yapmalısınız.

Ücretsiz üye olarak Bingöl İş Rehberine firmanızı ücretsiz kaydedin.Üye Olmak İçin Tıklayın
Ücretsiz üye olarak Bingöl İş Rehberine firmanızı ücretsiz kaydedin.Üye Olmak İçin Tıklayın
Ücretsiz üye olarak Bingöl İş Rehberine firmanızı ücretsiz kaydedin.Üye Olmak İçin Tıklayın